Ratunek dla duszy Konrada
Scena trzecia nosi nazwę "rozgrzeszenie Konrada przez Księdza Piotra" można powiedzieć iż dla Konrada przybycie księdza Piotra było ostatni ratunkiem. Do miejsca przebywania opętanego przychodzi Piotr, odprawia on nad nim egzorcyzm, który ma na celu wypędzenie złych duchów. Podczas odprawiania modłów, które miały spowodować wypędzenie ducha, ksiądz dowiaduje się od owych duchów, iż w jednym z rosyjskich więzień, które były dawniej klasztorami, przebywa młody Rollison, ów mężczyzna zastanawia się nad popełnieniem samobójstwa. Duch po pewnym czasie opuszcza ciało Konrada, ksiądz z wielką stanowczością nakazuje modlić mu się za swą dusze. Konrad miał wiele szczęścia, gdyby wypowiedział słowa, które oskarżałyby Boga o bycie carem, jego dusza byłaby potępiona, na szczęście Konrad w porę zemdlał, zaś same słowa dopowiedział szatan, to uratowało Konrada, przed skazaniem na wieczne potępienie. Scena czwarta, ma również wydźwięk patriotyczny, nosi ona nazwę widzenie Ewy. Ewa mieszkała w małej wsi pod Lwowem, miała widzenie podczas wieczornej modlitwy, ukazała się jej Maryja, która dała swojemu małemu synowi, Jezusowi, piękne kwiaty, po czym Jezus zasypał nimi Ewę. Warto tez powiedzieć iż stało się to podczas modlitwy Ewy, za prześladowane przez Rosjan dzieci. Było to nie jako wynagrodzenie, za to iż losy tych biednych istot nie były obojętne Ewie, która nie była od nich o wiele starsza.